Translate this page from Indonesian to the following language!

English French German Spain Italian Dutch

Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

Widget by ateonsoft.com

Minggu, 29 November 2009

NAAR HET BRUINE FRONT !


A nation is, in my mind, an historical group of a recognizable cohesion held together by a common enemy

Theodor Herzl

Zentgraaff van het “Soerabaiasch Handelsblad” heft indertijd gepropageerd de vorming van een blank front, ten einde sterker te staan tegenover de massa van :inlanders”, die in hun diverse organisaties steeds meer voet beginnen te winnen, ten koste van het prestige van den blanke, dat in het verleden voldoende is geweest, om den overheerscher tegen de “moordzucht en bloeddorst” der Inheemschen te beschermen.
Zijn stem is die een reopenden in de woestijn gebleven. Ze heelf geen positieve reactive govenden van de blanke pers in ons land. Zijn stem is die een reopenden in de woestijn gebleven. Ze heelf geen positieve reactive govenden van de blanke pers in ons land. Ze kreeg van de sana-partij slechts een negatief antwoord : men wees het balnke front-idee aff.


Wij kunnen de houding dier pers op twee manieren uitleggen. Wij kunnen zeggen, dat de blanke inderdaad naar verbroedering wenscht te striven, naar wederzijdsche waardering tusschen bruin en blank. Of wij kunnen die houding hierdoor verklaren, dat men voelt, juist door de vorming van een blank front, juist door zich te consolideren, zich te zullen verzwakken ; dat men voelt dat de vorming van een blank front onherroepelijk een bruin front zal doen geboren worden, waarin de bruine het gewicht van zijn aantal in de weegschaal zou kunnen werpen, wat onmogelijik te neutraliseeren zou zijn door hechtheid van organisatie aan blank zijde alleen.
Welke van de twee verklaringen de aannemelijkste is? Tegen de eerste verklaring moge worden aangevoerd, dat men in het verleden nimmer behoefte heft gevoeld aan verbroedering. De blanke heft in ons land zich zorgvuldig afgezonderd ; hij heft zich afzijding gehouden van alles wat niet “blank” was, hij wees iedere toenadering van onzen kant af ; hij vormde hier een samenleving, die geen aanrakingspunten had met de Indonesische. Waarom dan plotseling dat liebäugeln? Vanwaar die broederschapsideeën?
Wij Indonesiers, wij het verdacht?
Voor de tweede hypothese pleit het feit, dat men van broederliefde overlooptm juist op een oogenblik, dat wij, Indonesiers, door machtsvorming in verschillende organisaties kracht hebben weten te verwerven ; dat wij tegenwoordig geen massa van analphabeten alleen uitmaken, maar een massa van georganiseerde analphabeten die weten, dat wat ons te kort schiet aan schoolsche wijsheid, aan organisatie-talent en organisatie techniek, ruimschoots vergoed wordt door ons getal.
Zeker, wij Indonesiers, wij begrijpen, dat waar wij ons hoe langer hoe meer bewust zijn geworden van de macht, ontleend aan onze numerieke meerderheid, gevoegd bij het steeds dalende prestige van den overheerscher, de verhoudingen steeds meer toegespitst zullen worden.
Wij begrijpen, dat het mathematisch juist trekken van de scheidingslijn tusschen den macht-begeerende bruin en den macht-vasthoudende blanke beteekent : het doen geboren worden van de climax der verslechtterende verstandhouding tusschen bruin en blank. Maar wij begrijpen ook. dat hoe zuiverder en eerder de antithese is gesteld, hoe karaktervoller de strijd wezen zal ; en dat hoe beter het antagonism is onderkend, hoe juister de doelstelling van den strijd zal zijn.
Wanneer wij dit inzien, dan ios de volgende stap, door ons, Indonesiers, te doen duidelijk.
Vooropstellende, dat wij bereid staan om al wat redelijk is aan te nemen en als eigen te adopteeren; dat wij zelfs van den tegenstander lessen moeten kunnen accepteeren,- zij het geamendeerd, zooals onze belangen voorschrijven -, dienen wij het advies van Zentgraaff op te volgen.
Een “blank front” verzwakt de Europeesche stelling in ons land. Welnu, dan volgt daaruit vanzelf, date en “bruin front” onze positie zal versterken!
Wat de tegenstander verwerpt, moet juist goed voor ons zijn. Naar de machtsvorming moeten wij; naar de machtsvorming moeten wij; naar de machtsvorming. Die ons alleen reale-politiek kan mogelijk maken; naar de machtsvorming, die slechts door de vorming van een “bruin front” mogelijk is.
Dat daarom dit bruin front kome. Dat ieder Indonesier inzie, dat gebrek aan eensgezindheid oorzaak is geweest van onze nederlagen in onzen strijd met het Westen. Dat hij leering trekke uit de historie onzer nationale aftakeling, uit het hofgekrakeel bij de Mangkoerats, of uit den strijd tijdens Mangkoeboemi en Mas Said, waaruit geen Indonesiers doch alleen de Hollander winnend te voorschijn is gekomen…
Neit met duizenden en duizenden “inlanders” mag de vreemdeling te maken hebben; niet met millioenen bruinen mag hij hebben te strijden; hij mag allen tegenover zich hebben één, ondeelbaar, Indonesisch Volk, - welhaast één, ondeelbare Indonesisch Natie!
Hoe of dit mogelijk is, waar realiteit is, dat ons volk verdeeld is in zoovele organisaties? Hoe, waar die organisaties alle hebben een eigen ideologie, elk volgt een eigen strijdmenthode?
Vooreerst: Men zij gewaarschuwd zich de moeute te geven een unificatie van de diverse partijen te bewerkstelligen. Men zij doordrongen van de onmogelijkheid, een Volk van vijftig million zielen, levende in een maatschappelijke structuur van velerlei geleding, te binden in het keurslijf van ëën enkele organisatie; die indien zulks wel mogelijk was Indonesië een stempel van ideeën – en geestes-armoede zou opdrukken, die uitsluit een vrij, zlfstanding bestaan, waardoor ons Volk dan veroordeeld zou wezen, tot den jongsten dag een slavenjuk te dragen.
En daarom zij federatie onze leus. Federatie, die intact moet laten de persoonlijkheid, de individualiteit, het karakter van de daarbij aangesloten partijen. En de band, onontbeerlijk om partijen te samen te binden, zij een zeer losse. Hij knelle niet in zijn binding, opdat hij voldoende waarborgen kan geven, duurzaam te zijn. Hij zij gelijk de losse band die sammen bindt de elementen van het Britsch imperium. Hij zij los, om stevig te zijn.
Het accoord, dat door de Indonesische partijen getroffen zal worden, zal dus geen principieel accord kunnen wezen. Principieel accord impliceert de onderwerping der daaraan aangeslotenen aan principieele disclipine ; het beteekent zeker offer van de aangesloten partijen aan zelf-standigheid en vrijheid van beweging.
En een bond zonder principieele disclipine, zonder offer aan vrijheid, zonder offer aan zelfstandigheid der aangesloten partijen ten bate van den bond zelf,-zoo’n bond is denkbar. Ja, zoo’n bond is mogelijk, wanneer men genoegen wil nemen met incidenteele samenwerking, samenwerking slecht dan, wanneer door de aangeslotenen unaniem de urgentie daarvan wordt gevoeld. Samenwerking b.v. waar het betreft het vergaderrecht. Samenwerking waar het betreft de poenale sanctie. Samenwerking waar het betreft de massa-arrestaties of de exorbitante rechten. Samenwerking waae het betreft onze studentenmartelaren in Holland. . . . Wij, Indonesiers, wij moeten er ons voor schamen, dat telkens en telkens onze aanvallen op poenale sanctie of suikarkapitaal met succes worden afgeslagen. . . . Wij moeten er ons voor schamen, dat na de eerste berichten over studenten-invallen of-arrestaties geen onzer zijn koffers heeft gepakt, om uit de eerste hand nadere bijzonderheden te ver-nemen ; dat wij totnogtoe niet in staat zijn, aan onze beweging te schenken het element kracht.
Dat daarom de “Permufakatan Partij Partij Politiek Indonesia” spoedig geboren worde. Dat wij. ons rekenschap gevende van onze moeilijke taak : te vormen een ondeelbare Natie, te scheppen een vrije souverein gemeen-schap va onafhankelijken, in elkander kracht zoeken. Dat wij spoedig aaneen-smeden de ijzeren keten van het bruine front! Ons getal zij Een!

“Suluh Indonesia Muda”,1927

( Di kutif dari Buku Dibawah Bendera Revolusi )


0 komentar:

Poskan Komentar

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More

 
Cheap Web Hosting